شیوع شپش سر

شپش یک انگل خونخوار انسانی است، این انگل به رنگ خاکستری و اندازه آن ۳-۴ میلی متر میباشد، سر نسبت به بدن کوچک و این موجود تخم مرغی شکل است.شپشها در سه گروه شپش سر، شپش بدن و شپش آنه دسته بندی میشود.وجود شپش سر، بدن یا عانه را آلودگی به شپش یا پدیکولوزیس گویند. تخم شپش که رشک (Nit ) نامیده میxadشود، بیضی شکل، سفید رنگ و به اندازه ته سنجاق است و به ساقه مو در نزدیکی پوست سر و درز لباس فرد آلوده میxadچسبد و به راحتی کنده نمیxadشود.

شپش سر انگلی است که روی پوست سر و موی انسان زندگی می کند و از خون و لایه های سطحی پوست تغذیه می نماید. شپش سر با شپش بدن تفاوت دارد و فقط در ناحیه سر دیده می شود، این شپش، تخمهای خود را به ساقه مو میچسباند، بعد از یک هفته تخم شپش باز شده و یک شپش جوان از آن بیرون میآید. این شپش بعد از سه بار پوستاندازی بالغ میشود. این نوع شپش معمولا در موهای پشت سر و گوش زیست کرده و در صورت افزایش تعداد این حشره در تمام سر دیده میشود. شپش گاهی به موی ابرو و سبیل سرایت می کند، انتقال از یک فرد به فرد دیگر می تواند از طریق تماس مستقیم یا استفاده از وسائل شخصی دیگران مثل شانه، کلاه، شال، حوله و روسری صورت گیرد.

شپش سر یکی از بیماری هایی است که هیچ علائمی ندارد شما زمانی متوجه این بیماری می شوید که خارش سرتان شروع شده و انگل ها اقدام به خونخواری کرده اند.شپش را نباید یک مشکل بهداشتی دانست، بلکه بیشتر یک مشکل فرهنگی است، فرد مبتلا اگر به جای خوددرمانی و پنهان درمانی به موقع به پزشک مراجعه و خود را درمان کند و از اقدامات پیشگیرانه بهره ببرد، از انتقال آن به دیگران جلوگیری می شود. ولی متاسفانه به علت کم توجهی، وقتی فردی مبتلا می شود، در محیط مدرسه یا کار، به راحتی این حشره را به دیگری منتقل می کند و زمانی فرد متوجه شپش سر می شود که دچار خارش های شدید شده است و چند ماه از بیماری اش گذشته و ده ها نفر را مبتلا کرده است.ابتلا قبلی به شپش ایمنی ایجاد نمی کند. بنابراین یک فرد ممکن است بیش از یکبار به بیماری مبتلا گردد.

بزاق و ترشحات شپش سر محرک بوده و باعث خارش قابل توجه می شود منبع تغذیه شپش خون انسان می باشد، بزاق شپش دارای مواد ضدانعقادی می باشد که جلوی لخته شدن خون را می گیرد اما تقریبا همه افراد با اطلاع یافتن از وجود شپش سر در نزدیکان خود، ناگهان دچار خارش سر میشوند! بنابراین طبیعی است که صرفا وجود خارش کافی نبوده ، لازمست که معاینه و بررسی دقیق تری انجام شود.

این بیماری در سنین مدرسه (۱۸-۷ سالگی) بسیار شایع تر از سنین دیگراست و در هر دو جنس مذکر و مؤنث دیده می شود. هر چند در دختران به علت موهای بلند و پر حجم، بیشتر دیده می شود. این بیماری اگر به مدت طولانی ادامه یابد ، احتمال گسترش آن به قسمت های دیگر بدن وجود دارد.

راههای درمان:

اینکه در گذشته راه نجات از دست شپشها، تراشیدن موها از ته بود،ولی مطالعات علمی ثابت کرده است که تراشیدن موی سر تاثیری در درمان فرد ندارد، ممکن است درمان را تسهیل بکند ولی به تنهایی درمان محسوب نمیشودامروزه شامپوهای ضد شپش همه جا در دسترس هستند. فرد شپشزده باید یک دوره مشخص از این نوع شامپوها استفاده کند. این شامپوها به علت دارا بودن ترکیبات شیمیایی بخصوص باعث مرگ شپشها میشوند و به مرور زمان با حل کردن کپسول تخمها آنها را از مو جدا میکنند. شامپوهای ضد شپش از شویندههای قوی به شمار میآیند و تا حدی نیز سمی هستند. اگر زخمهای سر زیاد باشد، استفاده از این نوع شامپوها میتواند تولید عفونت کند. بهتر است قبل از استفاده حتما با پزشک مشورت شود.