بیماری پوستی افراد دیابتی

دیابت را سرطان عروق نام گذاشته اند. وجود قند بیش از حد در گردش خون، به تدریج اکثر عروق و اعصاب را تخریب می کند. در واقع همه عوارض دیابت به دلیل تخریب عروق و اعصاب ریز و انتهایی رخ می دهد، مثل درگیری عروق چشمی، کلیوی، قلبی و بسیاری ارگان های دیگر. پوست هم از این قاعده مستثنا نیست.
عروق بدن هر چه به سمت انتهای اندام ها نزدیک تر شوند، ریزتر خواهند شد. بنابراین در صورت عدم کنترل قند خون، عروق دست ها و پاها در بیماران دیابتی کم کم شروع به از بین رفتن خواهد نمود.
نرسیدن خون کافی موجب تخریب اعصاب ریز این نواحی می شود. لذا اگر پوست دست یا پای فرد دیابتی صدمه ببیند، به دلیل از بین رفتن اعصاب ، فرد متوجه صدمه پوستی نخواهد شد. از این بدتر آن که به دلیل نرسیدن خون کافی به منطقه، این زخم (آسیب پوستی) نمی تواند در مدت زمان معمول ترمیم شود.

محققان می گویند بیش از یک سوم بیماران دیابتی در برهه های مختلف زندگی شان، دچار علایمی از بیماری های پوستی می شوند و خوشبختانه بیشتر بیماری های پوستی مرتبط با دیابت، قابل پیشگیری و درمان اند؛ البته اگر اقدامات درمانی به موقع شروع شوند. در غیر این صورت، یک مشکل پوستی بسیار خفیف می تواند تبدیل به معضلی جدی با پیامد هایی شدید شود.

● روش های پیشگیری از عوارض پوستی

برای کاهش مشکلات پوستی، علاوه بر کنترل قند خون، مواظب پوست خود باشید:

ضخیم شدگی پوست:

در اثر این بیماری نادر که عمدتا مبتلایان به دیابت نوع ۲ را درگیر می کند پوست پشت گردن و قسمت فوقانی کمر ضخیم می شود. برای درمان باید قند خون را پایین آورد و از محصولات مرطوب کننده کمک گرفت.

لک و پیس (ویتیلیگو):

در این بیماری، سلول های سازنده رنگ دانه های پوست از بین می روند و در نتیجه، تکه هایی از پوست بی رنگ می شوند. لکه های بی رنگ ویتیلیگو اغلب در ناحیه سینه و شکم به وجود می آیند اما ممکن است اطراف دهان، بینی و چشم ها هم دیده شوند. این بیماری که در دیابتی های نوع ۱ شایع تر است با داروهای استروییدی موضعی، اشعه ماورای بنفش و میکروپیگمانتاسیون (خالکوبی یا همان کاشت رنگدانه بر پوست) درمان می شود. برای پیشگیری از آفتاب سوختگی لکه های بی رنگ پوست، استفاده از ضدآفتابی با حداقل ۳۰ SPF ضروری است.

آکانتوز نیگریکانس:

به دنبال این بیماری، مناطق خاصی از پوست و به ویژه قسمت هایی که روی هم تا می خورند (کشاله ها، زانو، زیربغل، زیر پستان و روی آرنج) تیره می شوند و به رنگ زرد مایل به قهوه ای درمی آیند. گاهی هم کمی برآمده و مخملی می شوند و حالتی شبیه زگیل به خود می گیرند. این بیماری در افراد چاق بیشتر دیده می شود.

درماتوپاتی دیابتی:

در این بیماری، عروق خون رسان پوست آسیب می بینند و به دنبال آن، ضایعات گرد یا بیضوی بر قسمت های پایین پا که پوست نازک تری دارند ظاهر می شوند. اگرچه این ضایعات خارش و سوزش دارند اما بی خطر ند و معمولا درمان خاصی نمی خواهند.

مشکلات پوستی ناشی از چربی بالا:

بدن افرادی که مقاومت شدیدی به انسولین دارند، نمی تواند خون را از مقادیر بالای چربی پاکسازی کند و به همین دلیل، این افراد در معرض ابتلا به بیماری های لوزالمعده قرار می گیرند. این بیماری پوستی به صورت جوش های کوچک زردرنگ با برجستگی های مومی شکل خارش دار که توسط هاله ای قرمزرنگ احاطه شده اند درنواحی صورت و باسن و همچنین پشت دست و پا بروز می کنند. برای از بین بردن این ضایعه های پوستی باید سطح چربی خون را کنترل کرد. این ضایعات طی چند هفته خودبه خود از بین می روند. پزشک ممکن است برایتان داروهای کاهنده چربی خون تجویز کند.

تاول دیابتی:

گاهی روی انگشتان پاها و دست های بیماران دیابتی، تاول هایی مانند تاول سوختگی دیده می شود. این تاول ها درد ندارند و معمولا دربیماران دیابتی که وضعی وخیم یا نوروپاتی دیابتی دارند، دیده می شود و در عرض ۲ تا ۵ هفته خود به خود محو می شوند. کنترل قند خون، بهترین درمان این بیماری است.


گرانولوم منتشر:

به دنبال این بیماری، قسمت هایی از پوست دچار التهابات قوسی شکل می شود. این زواید معمولا در ناحیه انگشتان و گوش ها و شکم ظاهر می شوند و قرمز، قرمز مایل به قهوه ای یا به رنگ پوست هستند. برای این بیماری، درمانی لازم نیست اما گاهی استرویید موضعی (مثلا هیدروکورتیزون) می تواند به بهبود علایم آن کمک کند.

عفونت باکتریایی:

بیماران دیابتی در معرض عفونت های پوستی مختلفی قرار دارند اما در بیماران دیابتی که قند خود را کنترل نمی کنند باکتری استافیلوکوک سبب التهاب فولیکول های مو می شود. از دیگر عفونت ها می توان به عفونت پلک ها و عفونت باکتریایی ناخن اشاره کرد. برای درمان این عفونت ها باید از آنتی بیوتیک هایی استفاده کرد که پزشکان تجویز می کنند.

عفونت قارچی:

قارچ «کاندیدا آلبیکنز» مسوول بیشتر عفونت های قارچی مبتلایان به دیابت است. خانم های دیابتی مستعد عفونت قارچی واژن هستند. این قارچ ها می توانند در قسمت های دیگری از بدن مانند گوشه های دهان، لای انگشتان دست و پا و داخل ناخن ها هم رشد کنند. عفونت ناشی از این قارچ ها خارش دار و قرمز روشن است و اغلب با تاول و فلس احاطه می شود.